21

പു​തി​യ ചി​ത്ര​മാ​യ നൂ​റു സ്വാ​മി​യി​ലെ അ​ഭി​ന​യ​ത്തി​ന് ഭാ​ര്യ സ്വാ​സി​ക​യെ പ്ര​ശം​സി​ച്ച് ഭ​ർ​ത്താ​വ് പ്രേം ​ജേ​ക്ക​ബ്.

വി​ജ​യ് ആ​ന്‍റ​ണി-​ശ​ശി കൂ​ട്ടു​കെ​ട്ടി​ലി​റ​ങ്ങി​യ നൂ​റു സ്വാ​മി എ​ന്ന ചി​ത്ര​ത്തി​ലെ കേ​ന്ദ്ര​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ത്തി​ലൂ​ടെ ത​മി​ഴ്നാ​ട്ടി​ൽ വ​ലി​യ ത​രം​ഗ​മാ​ണ് സ്വാ​സി​ക സൃ​ഷ്ടി​ക്കു​ന്ന​ത്.

‘‘ശ​ശി സ​ർ നി​ന​ക്ക് ഈ ​ചി​ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ ക​ഥ ആ​ദ്യ​മാ​യി വി​വ​രി​ച്ചു​ത​ന്ന​പ്പോ​ൾ, എ​ത്ര​മാ​ത്രം ആ​വേ​ശ​ത്തോ​ടെ​യാ​ണ് നീ ​എ​ന്നെ വി​ളി​ച്ച​തെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക് ഇ​പ്പോ​ഴും ഓ​ർ​മ്മ​യു​ണ്ട്. 'സെ​ൽ​വി' എ​ന്ന ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ത്തി​ന് തി​ക​ച്ചും വേ​റി​ട്ടൊ​രു ഭാ​വ​ത്തി​ൽ ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കാ​ൻ നീ ​അ​ത്ര​മേ​ൽ കൊ​തി​ച്ചി​രു​ന്നു.

ആ ​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ത്തെ പൂ​ർ​ണ​ത​യി​ലെ​ത്തി​ക്കാ​ൻ നീ ​ന​ട​ത്തി​യ ക​ഠി​നാ​ധ്വാ​ന​ത്തി​ന് ഞാ​ൻ സാ​ക്ഷി​യാ​ണ്. പു​തി​യ ഭാ​വ​ങ്ങ​ളും ച​ല​ന​ങ്ങ​ളും പ​രീ​ക്ഷി​ച്ചും മ​നു​ഷ്യ​രെ സൂ​ക്ഷ്മ​മാ​യി നി​രീ​ക്ഷി​ച്ചും, നി​ന്‍റെ ദൈ​നം​ദി​ന ശീ​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ പോ​ലും മാ​റ്റ​ങ്ങ​ൾ വ​രു​ത്തി​യും നീ ​അ​തി​നാ​യി പ്ര​യ​ത്നി​ച്ചു.

ഞാ​ൻ അ​രി​കി​ലു​ള്ള​പ്പോ​ൾ പോ​ലും, വ​ള​രെ അ​നാ​യാ​സ​മാ​യി സാ​രി​യു​ടു​ത്ത് നീ ​സെ​ൽ​വി​യെ​ന്ന ആ ​സാ​ധാ​ര​ണ സ്ത്രീ​യാ​യി മാ​റി​പ്പോ​യ നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ൾ എ​ന്‍റെ മ​ന​സി​ലു​ണ്ട്. എ​ന്നി​ട്ടും ചെ​യ്ത​തൊ​ന്നും മ​തി​യാ​കാ​ത്ത​തു​പോ​ലെ വീ​ണ്ടും മി​ക​ച്ച​താ​ക്കാ​ൻ നീ ​സ്വ​യം സ​മ​ർ​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. 

ക​ള്ള​ക്കു​റി​ച്ചി​യി​ലെ ആ ​അ​ർ​ദ്ധ​രാ​ത്രി​ക​ളി​ൽ നീ ​എ​ന്നെ വി​ളി​ച്ച​ത് ഞാ​ൻ ഓ​ർ​ക്കു​ന്നു; നി​ന്‍റെ പ്ര​ക​ട​ന​ത്തി​ൽ നീ ​അ​പ്പോ​ഴും തൃ​പ്ത​യാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ആ ​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ ഏ​റ്റ​വും പൂ​ർ​ണ​മാ​യ രൂ​പ​മാ​യി മാ​റ​ണം എ​ന്ന് നീ ​ആ​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.

നി​ന്‍റെ ആ ​സ​മ​ർ​പ്പ​ണ​ബോ​ധ​വും, ക​ല​യോ​ടു​ള്ള അ​ട​ങ്ങാ​ത്ത ആ​ഗ്ര​ഹ​വു​മാ​ണ് എ​ന്നും എ​ന്നെ നി​ന്നി​ലേ​ക്ക് കൂ​ടു​ത​ൽ അ​ടു​പ്പി​ച്ച​ത്. എ​ന്‍റെ പെ​ണ്ണേ, നീ ​ഇ​തു​വ​രെ കാ​ഴ്ച​വ​ച്ച​തി​ൽ വെ​ച്ച് ഏ​റ്റ​വും മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ പ്ര​ക​ട​ന​ങ്ങ​ളി​ൽ ഒ​ന്നാ​ണി​ത്. നീ ​പ്രേ​ക്ഷ​ക​രെ ചി​രി​പ്പി​ച്ചു, ക​ര​യി​പ്പി​ച്ചു, അ​വ​രു​ടെ ചു​ണ്ടു​ക​ളി​ൽ പു​ഞ്ചി​രി വി​ട​ർ​ത്തി; ആ ​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ത്തി​ന്റെ എ​ല്ലാ നോ​വു​ക​ളും അ​വ​രി​ലേ​ക്ക് പ​ക​ർ​ന്നു​ന​ൽ​കി.

സ്ക്രീ​നി​ൽ നി​ന്നെ നോ​ക്കി​നി​ൽ​ക്കു​ക എ​ന്ന​ത് വി​കാ​ര​നി​ർ​ഭ​ര​മാ​യ ഒ​രു സു​ന്ദ​ര​യാ​ത്ര​യാ​യി​രു​ന്നു. നി​ന്‍റെ ക​രി​യ​റി​ലെ ഏ​റ്റ​വും തി​ള​ക്ക​മാ​ർ​ന്ന അ​ധ്യാ​യ​മാ​യി ഈ ​വേ​ഷം എ​ന്നും അ​ട​യാ​ള​പ്പെ​ടു​ത്ത​പ്പെ​ടും. എ​ന്നാ​ൽ, ഇ​ത് നി​ന്‍റെ ക​രി​യ​റി​ന്‍റെ അ​വ​സാ​ന​ത്തെ കൊ​ടു​മു​ടി​യ​ല്ല എ​ന്ന് എ​നി​ക്ക് നൂ​റു ശ​ത​മാ​നം ഉ​റ​പ്പു​ണ്ട്.

ഇ​തി​നേ​ക്കാ​ൾ വ​ലി​യ വെ​ല്ലു​വി​ളി​ക​ൾ ഉ​യ​ർ​ത്തു​ന്ന മ​റ്റൊ​രു ക​ഥാ​പാ​ത്രം നി​ന്നെ തേ​ടി​യെ​ത്തും, അ​ന്ന്, ഇ​തി​ലും ഉ​യ​ർ​ന്ന ഒ​രു ത​ല​ത്തി​ലേ​ക്ക് നീ ​നി​ന്റെ പ്ര​തി​ഭ​യെ എ​ത്തി​ക്കു​മെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​യാം. നി​റ​ഞ്ഞ പു​ഞ്ചി​രി​യോ​ടെ, എ​ന്നാ​ൽ സ​ന്തോ​ഷം കൊ​ണ്ട് ക​ണ്ണു​ക​ൾ ഈ​റ​ന​ണി​ഞ്ഞാ​ണ് ഞാ​ൻ ഇ​തെ​ഴു​തു​ന്ന​ത്. നി​ന്നെ​യോ​ർ​ത്ത് ഞാ​ൻ എ​ന്നും അ​ഭി​മാ​നി​ക്കു​ന്നു, എ​ന്‍റെ പ്ര​ണ​യ​മേ... എ​ന്ന് സ്വ​ന്തം, നി​ന്‍റെ ക​ണ​വ​ൻ.’’​പ്രേം ജേ​ക്ക​ബ് കു​റി​ച്ചു.

ഭ​ർ​ത്താ​വി​ന്‍റെ സ്നേ​ഹ​നി​ർ​ഭ​ര​മാ​യ ഈ ​കു​റി​പ്പി​ന് വൈ​കാ​രി​ക​മാ​യ മ​റു​പ​ടി​യു​മാ​യി സ്വാ​സി​ക​യും ക​മ​ന്‍റ് ബോ​ക്സി​ലെ​ത്തി.

‘‘എ​ന്നെ എ​പ്പോ​ഴും പി​ന്തു​ണ​യ്ക്കു​ന്ന​തി​നും മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കു​ന്ന​തി​നും ന​ന്ദി, എ​ന്‍റെ പ്ര​ണ​യ​മേ... നീ ​എ​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്ക് വ​ന്ന നാ​ൾ മു​ത​ൽ, ചു​റ്റു​മു​ള്ള എ​ല്ലാ​റ്റി​നും കൂ​ടു​ത​ൽ ഭം​ഗി തോ​ന്നു​ന്നു​ണ്ട്; എ​നി​ക്കൊ​രു കാ​വ​ൽ​മാ​ലാ​ഖ​യെ​പ്പോ​ലെ​യാ​ണ് നീ. ​നി​ന്നെ എ​ന്‍റെ പ​ങ്കാ​ളി​യാ​യി ല​ഭി​ച്ച​തി​ൽ ഞാ​ൻ അ​ത്ര​മേ​ൽ ഭാ​ഗ്യ​വ​തി​യാ​ണ്. ഒ​രു​പാ​ട് സ്നേ​ഹം... ന​ന്ദി...’’ എ​ന്നാ​ണ് സ്വാ​സി​ക മ​റു​പ​ടി​യാ​യി കു​റി​ച്ച​ത്.